
“ఎప్పుడైనా ఆలోచించారా… మనం పుట్టిన ఊరు, మనకంటూ ఒక ఇల్లు, మనతో నడిచిన మనుషులు.. అన్నీ మనల్ని వదిలేసి వెళ్ళిపోతే ఆ ఒంటరితనం ఎలా ఉంటుంది? సరిగ్గా ఇదే పాయింట్తో వినోద్ కప్రి డైరెక్షన్ లో నేడు థియేటర్లలోకి వచ్చిన అద్భుతమైన దృశ్యకావ్యం ‘పైర్’ (Pyre).
గతంలో ‘పిహు’ లాంటి సంచలన సినిమాతో మన మైండ్ బ్లాక్ చేసిన ఆయన, ఈసారి ఉత్తరాఖండ్లోని ఓ వృద్ధ దంపతుల కథతో భావోద్వేగానికి గురిచేశారు. ఆ కథేంటి అనే విషయాలు ఇక్కడ తెలుసుకుందాం.
Also Read : యూట్యూబ్లో అదరగొడుతున్న ‘హరిలో రంగ హరి’

కథ:
అది హిమాలయాల్లోని ఒక నిర్జన గ్రామం. అక్కడ జనాభా లేక ఊరంతా వెలవెలబోతుంటుంది. అందరూ ఉపాధి కోసం పట్టణాలకు వలస వెళ్లిపోతారు. కానీ, ఆ గ్రామంలో 80 ఏళ్ల పదం సింగ్, 75 ఏళ్ల తులసి అనే వృద్ధ దంపతులు మాత్రం అక్కడే ఉండిపోతారు. ఊళ్లో వీరితో పాటు ఇద్దరు, ముగ్గురు కుర్రాళ్ళు మాత్రమే మిగిలారు. తులసి ఆరోగ్యం పాడైతే ఆసుపత్రికి తీసుకెళ్లాలన్నా, మెడిసిన్ తెచ్చుకోవాలన్నా ఆ పొరుగువాళ్ల సహాయం కావాలి. రేపు వీళ్లిద్దరిలో ఎవరైనా చనిపోతే, వాళ్ళకి అంత్యక్రియలు చేయడానికి కూడా ఎవరూ లేరనే నిజం రోజూ వారిని వెంటాడుతూ ఉంటుంది.
ఇలాంటి టైమ్లో… 28 ఏళ్ల క్రితం బాంబే వెళ్లిన వాళ్ల కొడుకు ‘హరియా’ నుంచి ఒక ఉత్తరం వస్తుంది. ‘నేను వస్తున్నా’ అని. ఆ ఒక్క లెటర్ ఆ వృద్ధ దంపతుల గుండెల్లో ఒక చిన్న ఆశను చిగురింపజేస్తుంది. ఆ కొడుకు వచ్చాడా? వీళ్ళ ఎదురుచూపులు ఏమైపోయాయి? ఇదే ‘పైర్’ అసలు కథ!” “ఇవన్నీ ఎలెమెంట్స్ కలిపి ఈ సినిమా ఒక మాస్టర్పీస్ లా అనిపిస్తుంది.

Also Read : బ్రా లేకుండా.. షర్ట్ బటన్లు విప్పమన్నారు: నటి షాకింగ్ కామెంట్స్..!
నటీనటుల పర్ఫార్మెన్స్
వృద్ధ దంపతులిద్దరూ సహజ నటనతో ఆకట్టుకున్నారు. పదం సింగ్ కాప్రి, హీరా దేవి తమ నిజ జీవితాన్ని తెరపై చూపించారు. వాళ్ళ ముఖంపై ముడతలు, ఆ కళ్లలోని అలసట, భయాన్ని థియేటర్లో చూస్తుంటే కంట్లో నీళ్లు ఆగవు. ఏ మాత్రం నటిస్తున్నట్లు అనిపించదు, అంత నేచురల్ గా ఉంటుంది వాళ్ళ యాక్టింగ్!మొదట్లో సినిమా కొంచెం స్లోగా అనిపించినా, సెకండ్ హాఫ్లోకి వెళ్లేసరికి ఎమోషన్స్ పీక్స్కి వెళ్తాయి. క్లైమాక్స్ అయితే హృదయాన్ని బరువెక్కిస్తుంది.
సాంకేతిక అంశాలు
ఇక సినిమాటోగ్రఫీ విషయానికొస్తే, మానస్ భట్టాచార్య అందించిన విజువల్స్ నెక్స్ట్ లెవెల్ ఉన్నాయి. హిమాలయాల అందాలను ఎంత అద్భుతంగా చూపించారో, అక్కడి ఒంటరితనాన్ని కూడా అంతే బలంగా మన కళ్లకు కట్టారు. గ్రామీణ వలసలు, వృద్ధాప్య సమస్యలను ఎలాంటి కమర్షియల్ హంగులు లేకుండా, ఒక రియలిస్టిక్ డాక్యుమెంటరీ టైప్ లో డైరెక్టర్ వినోద్ కప్రి తెరకెక్కించారు.
అయితే ఈ సినిమాలో చిన్న మైనస్ పాయింట్స్ కూడా ఉన్నాయి. సినిమా పేసింగ్ చాలా స్లోగా ఉంటుంది. రెగ్యులర్ కమర్షియల్ మాస్ సినిమాలు, ఫాస్ట్ ఎంటర్టైన్మెంట్ కోరుకునే వాళ్లకు ఈ సినిమా కొంత బోర్ కొట్టించవచ్చు. కొన్ని సీన్స్ రిపీట్ అయినట్లు అనిపిస్తాయి.
నిజానికి.. ఇది ఒక ఫాస్ట్ మూవింగ్ కమర్షియల్ సినిమా కాదు. ఇది మనం కూర్చుని ప్రశాంతంగా, ఆలోచించుకుంటూ చూడాల్సిన ఒక ‘కవితాత్మక దృశ్యరూపం’. ఆ పేసింగ్ వెనుక ఉన్న డెప్త్ అర్థం చేసుకుంటే సినిమా మనతోనే ప్రయాణిస్తుంది.”
సాధారణంగా డైరెక్టర్ వినోద్ కప్రి సినిమాల్లో ఒక సోషల్ మెసేజ్ ఉంటుంది. ‘పిహు’ సినిమాతో మన ఉపిరి బిగబట్టేలా చేసిన ఆయన, ఈసారి ‘పైర్’ సినిమాతో మనల్ని మన తల్లిదండ్రుల గురించి ఆలోచించేలా చేశారు. మొత్తంగా చెప్పాలంటే… ‘పైర్’ అనేది కేవలం ఒక సినిమా కాదు, వృద్ధాప్యం & ఒంటరితనంపై తీసిన ఒక ఎమోషనల్ పొయెట్రీ. అవార్డు విన్నింగ్ సినిమాలు, రియలిస్టిక్ డ్రామాలు, హృదయానికి హత్తుకునే కథలను ఇష్టపడే ప్రతి ఒక్కరూ థియేటర్లలో తప్పకుండా చూడాల్సిన సినిమా ఇది.









